F1 2018Australia Bahrajn Chiny Azerbejdżan  Hiszpania Monako Kanada Francja Austria Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Rosja Japonia USA Meksyk Brazylia Abu Zabi
  Logowanie (serwis)
Użytkownik:Hasło:
 
Rejestracja
 
  Sezon 1999
GP Australii
GP Brazylii
GP San Marino
GP Monako
GP Hiszpanii
GP Kanady
GP Francji
GP Wielkiej Brytanii
GP Austrii
GP Niemiec
GP Węgier
GP Belgii
GP Włoch
GP Europy
GP Malezji
GP Japonii
Strona główna sezonu 1999
Klasyfikacje generalne 1999
Statystyki z sezonu 1999

  Wszystkie sezony
2019  2018  2017  2016  2015  2014  2013  2012  2011  2010  2009  2008  2007  2006  2005  2004  2003  2002  2001  2000  1999  1998  1997  1996  1995  1994  1993  1992  1991  1990  1989  1988  1987  1986  1985  1984  1983  1982  1981  1980  1979  1978  1977  1976  1975  1974  1973  1972  1971  1970  1969  1968  1967  1966  1965  1964  1963  1962  1961  1960  1959  1958  1957  1956  1955  1954  1953  1952  1951  1950
Jaśniejszym kolorem oznaczone sezony, w których nie było GP
na torze Suzuka.
Fuji Television Japanese Grand Prix 199931 października
Suzuka Circuit
Długość toru: 5,860 km
Liczba okrążeń: 53
Pełny dystans: 310,596 km
Poprzednie rekordy na tej wersji toru:
Najszybsze okrążenie kwalifikacyjne:
1:34,700 - Gerhard Berger (McLaren), 1991
Najszybsze okrążenie wyścigu:
1:38,942 - Heinz-Harald Frentzen (Williams), 1997
Największa średnia prędkość wyścigu:
207,497 km/h - Michael Schumacher (Ferrari), 1997
<< pop. GP na tym torze  |  nast. GP na tym torze >><< pop. GP w kolejności  |  nast. GP w kolejności >>
  Szczegółowy opis wyścigu  [  T-  |  T+  ]
Mika Hakkinen miał bardzo udany start do decydującego wyścigu sezonu, chociaż należałoby raczej powiedzieć, że to Michael Schumacher miał nieudany start i dlatego też Fin bez żadnych problemów znalazł się tuż po starcie na prowadzeniu. Kolejnym kierowcą, który podobnie jak Schumacher miał nieudany start był David Coulthard, a ponieważ jego głównym zadaniem w tym wyścigu było pomaganie Hakkinenowi, czy też jak kto woli, przeszkadzanie Eddiemu Irvine'owi, Szkot za wszelką cenę nie chciał przepuścić Irlandczyka. Ten jednak w ostatnim momencie zdołał go wyprzedzić. Za Coulthardem znajdował się także Heinz-Harald Frentzen, ale ponieważ nie miał którędy wyminąć Szkota (po jego lewej stronie znajdował się Irvine, a po prawej Olivier Panis) musiał tam na razie pozostać. Na zamieszaniu tym najbardziej skorzystał wspomniany wyżej Panis, ponieważ wyprzedził zarówno Frentzena, Coultharda jak i Irvine'a awansując od razu na trzecią pozycję. Startujący z dziewiątej pozycji Ralf Schumacher także radził sobie niezgorsza i przed pierwszym zakrętem był już siódmy, po wyprzedzeniu Jarna Trullego i Johnny'ego Herberta. Ten ostatni miał niezbyt udany start, gdyż poza Ralfem wyprzedzili go dodatkowo Jean Alesi i Jacques Villeneuve. Jednak w trakcie pokonywania sekwencji zakrętów w kształcie litery "S" Herbert zdołał wyprzedzić Kanadyjczyka i znalazł się na dziesiątej pozycji. Startujący z szesnastej pozycji Alex Zanardi podobnie jak Panis wyprzedził na starcie trzech kierowców, a po przejechaniu kilku zakrętów wyprzedził dodatkowo Rubensa Barrichello i znalazł się na dwunastej pozycji. Niestety tuż po minięciu najostrzejszego zakrętu na torze w jego bolidzie włączył się ogranicznik prędkości używany w strefie boksów. Próby wyłączenia tego urządzenia doprowadziły do zgaśnięcia silnika i Włoch musiał zjechać z toru.

Po przejechaniu jednego okrążenia Hakkinen prowadził z blisko jednosekundową przewagą nad Michaelem Schumacherem. Za nim nadal znajdował się Panis mając ponad trzy sekundy straty do Hakkinena i chociaż jechał zdecydowanie wolniej od nich, był w stanie utrzymywać tempo jazdy znajdującego się za nim Irvine'a. Natomiast za Irlandczykiem podążał jak cień Coulthard. Po dwóch kolejnych okrążeniach Hakkinen oddalił się od Schumachera o cztery dziesiąte sekundy, a od Panisa o ponad trzy sekundy. Na czwartym okrążeniu z wyścigu wycofał się Jarno Trulli ze względu na awarię silnika. Po pięciu okrążeniach Panis miał ponad dwie sekundy przewagi nad Irvinem i wyglądało na to, że Irlandczyk nie jest w stanie mu zagrozić. Na dziewiątym okrążeniu jadący na przedostatniej pozycji Giancarlo Fisichella popełnił błąd i wypadł na chwilę z toru. Udało mu się jednak utrzymać panowanie nad bolidem i po chwili powrócił na tor.

Po dziesięciu okrążeniach Hakkinen miał blisko sześć sekund przewagi nad Michaelem Schumacherem, natomiast Irvine był już oddalony o ponad dwadzieścia jeden sekund od Fina, co w przeliczeniu na okrążenia oznaczało, że tracił ponad dwie sekundy na okrążeniu. Na piętnastym okrążeniu jadący na trzynastej pozycji (pech?) Damon Hill próbował zbyt szybko pokonać wiraż Spoon, wypadł z toru i po krótkiej przejażdżce poboczem powrócił na tor. Na tym samym okrążeniu do boksów zjechał Alexander Wurz. W chwilę później zjawił się tam również Hill, a na tor powrócił na ostatniej pozycji.

Pod koniec dziewiętnastego okrążenia do boksów zjechali Hakkinen, Panis i Frentzen. Hakkinen na tor powrócił na drugiej pozycji ze stratą jedenastu sekund do Michaela Schumachera. Na następnym okrążeniu Panis ponownie zjawił się w boksach, jednak tym razem jechał bardzo powoli, a po dojechaniu do stanowiska zespołu Prost Peugeot skręcił prosto do garażu. Przyczyną zakończenia udziału w ostatnim wyścigu sezonu 1999, który jest zarazem ostatnim wyścigiem Francuza w Formule Jeden (w przyszłym roku będzie uczestniczył w wyścigach samochodów turystycznych) była awaria silnika. Udało mu się przynajmniej pokazać, że nadal jest w stanie szybko jeździć i może dzięki temu zobaczymy go jeszcze kiedyś w tej serii. Pod koniec dwudziestego drugiego okrążenia do boksów zjechali Michael Schumacher i David Coulthard. Mika Hakkinen powtórnie znalazł się na prowadzeniu. Mniej więcej w tym momencie z wyścigu wycofał się Damon Hill. Nie jest zbyt efektowny sposób na zakończenie kariery dla mistrza świata z 1996 roku, ale cóż, tak to czasem bywa. Na następnym okrążeniu do boksów zjechał ostatni kierowca z czołówki, który jeszcze nie miał na swoim koncie ani jednego postoju, a był nim Irvine. Niestety na tor powrócił tuż za Coulthardem, który jak widać efektywnie wykorzystał ostanie okrążenie mając przed sobą pustą drogę i zyskał akurat tyle czasu, aby po postoju Irlandczyka znaleźć się tuż przed nim.

Po dwudziestu czterech okrążeniach Hakkinen prowadził z ponad siedmiosekundową przewagą nad Michaelem Schumacherem, który z kolei miał ponad trzydzieści jeden sekund przewagi nad jadącym na trzeciej pozycji Coulthardem. Po przejechaniu sześciu kolejnych okrążeń Schumacher zmniejszył przewagę Hakkinena do sześciu sekund. Coulthard oddalił się od Niemca o kolejne piętnaście sekund, a za Szkotem podążali w odstępach mniejszych od jednej sekundy Irvine, Frentzen i Ralf Schumacher. Pod koniec następnego okrążenia do boksów zjechał po raz drugi Frentzen. Na trzydziestym drugim okrążeniu z wyścigu wycofał się Marc Gene z powodu uszkodzenia skrzyni biegów. Na kolejnym okrążeniu w boksach zjawili się Irvine i Ralf Schumacher. Irvine na tor powrócił przed Frentzen, a Schumacher za.

Na trzydziestym piątym okrążeniu Coulthard na dojeździe do zakrętu Spoon, ale przed momentem hamowania wyjechał lewymi kołami poza białą linię, czego efektem był natychmiastowy poślizg. Następnie bolid uderzył w bandę, przez co odpadł cały przedni spojler, a po dokończeniu pełnego obrotu i krótkiej wycieczce po poboczu znalazł się ponownie na torze. Po tym zdarzeniu Coulthard niezwłocznie udał się do boksów, gdzie oprócz zmiany opon został wstawiony nowy spojler i po piętnastu sekundach Szkot znalazł się ponownie na torze ze stratą jednego okrążenia do Hakkinena. Okazało się jednak, że podczas uderzenia w bandę uszkodzeniu uległo coś jeszcze i Coulthard nie mógł już jechać z tą samą prędkością co wcześniej. Pech chciał, żeby w tym momencie znalazł się zaraz za nim Michael Schumacher, a jak łatwo się domyślić, Szkot nie chciał go przepuścić. Nie trwało to jednak zbyt długo, gdyż w miejscu, w którym na poprzednim okrążeniu wpadł w poślizg, postanowił przepuścić Niemca zjeżdżając na chwilę z optymalnego toru jazdy. Z tego wszystkiego Schumacher stracił około trzy i pół sekundy w stosunku do Hakkinena.

Pod koniec trzydziestego siódmego okrążenia Schumacher zjechał po raz drugi do boksów, a na kolejnym okrążeniu zjawił się tam również lider wyścigu, Hakkinen. Na następnym okrążeniu Schumacher znalazł się ponownie za Coulthardem, ale w tym przypadku nie było już mowy o jakimkolwiek blokowaniu, gdyż przy pierwszej lepszej okazji Szkot go przepuścił. Schumacher był jednak innego zdania (lub też chodziło mu o poprzednie zajście) i w czasie mijania Coultharda wygrażał mu pięścią. Pod koniec czterdziestego okrążenia Coulthard ostatecznie zrezygnował z dalszej jazdy i wjechał do boksów.

Na dziesięć okrążeń przed końcem wyścigu Hakkinen miał blisko dziesięć sekund przewagi nad Michaelem Schumacherem. Dwa okrążenia później z wyścigu odpadli Luca Badoer z powodu awarii silnika oraz Toranosuke Takagi z powodu awarii skrzyni biegów. Na cztery okrążenia przed końcem wyścigu Giancarlo Fisichella jako ostatni opuścił wyścig z powodu awarii silnika, ale ostatecznie został sklasyfikowany na czternastej pozycji i tak zakończył się wyścig o Grand Prix Japonii.

Komentowanie tej wiadomości zostało zablokowane  |  Forum Wyprzedź mnie!
<< pop. GP w kolejności  |  nast. GP w kolejności >>  |  ^


F1WM
F1WM.plAktualności, Newsy i wyniki w WAP
Testy, Artykuły, Słowniczek pojęć F1, Sondy
Katalog www, Kuba Giermaziak, Karol Basz
Baza danych F1Sezony, Statystyki, Kierowcy, Zespoły, Tory, Bolidy, Silniki, Konstruktorzy bolidów, Dostawcy silników, Dostawcy opon
Robert KubicaAktualności, Profil kierowcy, Osiągnięcia, Daniele Morelli (menedżer), Statystyki kierowcy, Historia startów z BMW
Inne serieAuto GP, DTM, Mistrzostwa Europy F3, FR3.5, GP2, GP3, GT Series, WEC, IndyCar, Supercup, WTCC
 
  •   ISSN 2080-4628   •   Serwis poświęcony F1 i innym seriom wyścigowym   •   Istnieje od 1999 roku   •   Wszelkie prawa zastrzeżone
Kanał RSS  •  Redakcja serwisu Wyprzedź Mnie!  •  Informacja o prawie autorskim i polityka prywatności  •  Reklama i współpraca