VALTTERI BOTTAS

MercedesMercedes W11 EQ Performance
Starty:154 GP
Pierwszy start w F1:Grand Prix Australii 2013
Wygrane:9 (5,8%)
Pierwsza wygrana:Grand Prix Rosji 2017
Podia:55 (35,7%)
Zdobyte punkty:1490
Pole position:15 (9,7%)
Najszybsze okrążenia:15 (9,7%)
Narodowość: FinlandiaData urodzenia: 28 sierpnia 1989Miejsce urodzenia: NastolaMiejsce zamieszkania: Monte Carlo (Monako)Oficjalna strona: www.bottasvaltteri.comWzrost: 173 cmWaga: 70 kgStan cywilny: Rozwodnik Imiona dzieci: -

KARIERA

2019
Przechodzi wielką przemianę w porównaniu do ubiegłego sezonu. Wygrywa w świetnym stylu wyścigi w Australii oraz Azerbejdżanie, a w całym sezonie kompletuje pięć pole position, tyle samo co Hamilton. Wkracza do Europy jako lider klasyfikacji, lecz od tej części sezonu zaczyna coraz bardziej odstawać od partnera. Dopisuje kolejne zwycięstwa w Japonii i Stanach, ale nie pozwala mu to już na złapanie kontaktu z Hamiltonem i zostaje wicemistrzem świata z dorobkiem 326 punktów. Mercedes rezygnuje z angażu Estebana Ocona doceniając postawę Bottasa i przedłuża z nim kontrakt na 2020 rok.
2018
Zalicza koszmarny sezon, w którym nie wygrywa ani jednego wyścigu. W pierwszej połowie sezonu ma dużo pecha i w Chinach jadąc po zwycięstwo zostaje ogłoszona neutralizacja, którą wykorzystuje Ricciardo do objęcia prowadzenia. Z kolei w Azerbejdżanie w samej końcówce wybucha mu opona, w Austrii dochodzi do usterki hydrauliki, a w Rosji oddaje pozycję lidera walczącemu o tytuł Hamiltonowi. Bardzo widoczna jest także różnica w osiągach między nim a partnerem, którego łupem pada aż jedenaście czasówek i wyścigów. Mimo ukończenia mistrzostw dopiero na piątym miejscu z dorobkiem 247 punktów, jest pewny posady w Mercedesie na sezon 2019.
2017
Z Formuły 1 sensacyjnie odchodzi Nico Rosberg, przez co ekipa Mercedes zmuszona jest poszukać nowego kierowcy. Ostateczny wybór pada na Bottasa i w styczniu Williams decyduje się zwolnić go z kontraktu. Na początku sezonu idealnie odnajduje się w nowym zespole, zdobywając pole position w Bahrajnie, a w Rosji odnosząc pierwsze zwycięstwo w F1. Sukces ten powtarza w Austrii, co pozwala mu realnie włączyć się do walki o tytuł z Hamiltonem i Vettelem. Mimo to po letniej przerwie notuje spadek formy spowodowany zmianą charakterystyki bolidu. Zaczyna wyraźnie odstawać od partnera, przez co traci miano kandydata do tytułu. Notuje jednak mocny finisz sezonu, kiedy to w Brazylii i Abu Zabi zdobył pole position, a na Yas Marina odniósł swoje trzecie zwycięstwo. Ostatecznie kończy sezon na najniższym stopniu podium z dorobkiem 305 punktów.
2016
Podczas pierwszej połowy mistrzostw Williams utrzymuje formę z dwóch ostatnich lat, o czym świadczą trzy finisze w pierwszej piątce, w tym jeden na najniższym stopniu podium podczas Grand Prix Kanady. Po letniej przerwie bolid FW38 nie jest już tak konkurencyjny na tle rywali i Bottas zdobywa większe punkty tylko podczas wyścigów we Włoszech i w Malezji. Z tego powodu Williams kończy sezon dopiero na piątej lokacie, natomiast on sam zostaje ósmym kierowcą mistrzostw z dorobkiem 85 punktów. W listopadzie podpisuje nową umowę z zespołem na starty w 2017 roku.
2015
Sezon rozpoczyna od rezygnacji z udziału w wyścigu o Grand Prix Australii ze względu na problemy z mięśniami pleców, do których doszło po kwalifikacjach. Do kokpitu wraca już w Malezji i od tamtej pory toczy dosyć wyrównany pojedynek z Felipe Massą, który zdaniem mediów zadecydował o tym, iż nie otrzymał angażu w Ferrari na sezon 2016. W trakcie roku zdobywa zaledwie dwa miejsca na podium w Kanadzie i Meksyku, natomiast w końcowej klasyfikacji uplasował się na piątym miejscu, na które spadł za Kimiego Raikkonena po ostatnim wyścigu sezonu. Udaje mu się przedłużyć umowę z Williamsem i pozostaje w nim już na czwarty sezon.
2014
Obok Daniela Ricciardo jest największą sensacją w sezonie 2014. Prezentuje fantastyczną formę od pierwszego do ostatniego wyścigu zmagań, zdobywając w tym czasie aż sześć miejsc na podium oraz 186 punktów, dzięki czemu uplasował się w końcowej klasyfikacji na wysokim czwartym miejscu. Ponadto w pewnej części sezonu widać jego wyraźną przewagę nad bardziej doświadczonym partnerem z zespołu - Felipe Massą. Dzięki swojej dobrej postawie, łączony jest z przejściem między innymi do McLarena, Ferrari czy nawet Mercedesa, aczkolwiek decyduje się na przedłużenie umowy z Williamsem.
2013
Zalicza debiut w Formule 1 w barwach Williamsa, aczkolwiek dysponuje katastrofalnym bolidem. Swoje pierwsze i jedyne w tym sezonie punkty zdobywa dopiero w przedostatniej rundzie mistrzostw na torze w Austin w Stanach Zjednoczonych, gdzie pojawia się na mecie na ósmym miejscu. Poza tym zalicza fantastyczne kwalifikacje w Kanadzie, gdzie w idealnie dostosowanym bolidzie do warunków pogodowych wywalcza trzecie pole startowe. Dzięki dobrej postawie zabezpiecza swoją przyszłość, przedłużając kontrakt z Williamsem na sezon 2014.
2012
Nie startuje w żadnej serii, jednakże pozostaje na trzeci rok jako tester Williamsa. Piętnastokrotnie zastępuje Bruno Sennę podczas piątkowych treningów i otrzymuje cztery dni testowe. Pod koniec roku zostaje potwierdzony jako kierowca ekipy w sezonie 2013.
2011
Przechodzi do mistrzostw GP3, pozostając w ekipie ART. Zalicza nieudany początek sezonu, jednakże od rundy w Niemczech notuje wyraźną zwyżkę formy, która pozwala mu na przypieczętowanie mistrzowskiego tytułu podczas pierwszego wyścigu na Monzy. Pod koniec roku debiutuje za sterami bolidu Formuły 1, biorąc udział w testach młodych kierowców wraz z ekipą Williams.
2010
Pozostaje w ART na kolejny sezon w Formule 3 Euroseries. Ulega kierowcom z mocniejszymi silnikami Volkswagena, dlatego też nie zdobywa mistrzowskiego tytułu i ponownie kończy mistrzostwa na trzecim miejscu, tym razem wygrywając dwa wyścigi. Zalicza kolejny start w Masters of Zolder, podczas którego ponownie melduje się jako pierwszy na mecie. Przez cały rok pełni rolę kierowcy testowego Williamsa.
2009
Przechodzi do Formuły 3 Euroseries, zostając kierowcą czołowej ekipy ART. Kończy debiutancki sezon na wysokim, trzecim miejscu. W zespołowym pojedynku przegrał z Julesem Bianchim, a przez kilka błędów traci wicemistrzostwo i nie odnosi ani jednego tryumfu. Mimo to zwycięża w prestiżowym wyścigu Masters of Zolder, który nie jest zaliczany do klasyfikacji F3ES.
2008
Kontynuuje starty w Północnoeuropejskiej Formule Renault 2.0, angażując się równocześnie w europejski cykl tych mistrzostw. W obu okazuje się być bezkonkurencyjny i zdobywa mistrzowskie tytuły.
2007
Debiutuje za sterami jednomiejscowego bolidu, zasilając stawkę Północnoeuropejskiej Formuły Renault 2.0. Wygrywa dwa wyścigi i zajmuje trzecie miejsce w klasyfikacji kierowców
2001
Rozpoczyna profesjonalną karierę kierowcy wyścigowego, startując w lokalnych mistrzostwach kartingowych. Osiąga wiele sukcesów, m.in. zostając trzykrotnym mistrzem Finlandii.

STATYSTYKI W F1

SezonP.StartyPunktyZwyc.PodiumPktwł.P.pos.Naj. okr.Nie skl.Zespoły
202021520121012421Mercedes
201922132641519532Mercedes
20185212470819271Mercedes
201732030531319421Mercedes
2016821850115002Williams
20155181360213001Williams
20144191860617011Williams
201317194001002Williams
201200000000Williams
Razem:15414909 (5,8%) 55 (35,7%) 115 (74,7%) 15 (9,7%) 15 (9,7%) 11 (7,1%) 2
Objaśnienia: P. - końcowa pozycja w klasyfikacji generalnej, Zwyc. - zwycięstwa, Pktwł. - punktował, P. pos. - pole positions, Naj. okr. - najszybsze okrążenia, Nie skl. - niesklasyfikowany, ZD - zdyskwalifikowany. Starty obejmują rozpoczęte wyścigi.