Dunne wygrywa pierwszy wyścig w Baku, Camara nowym liderem

POLE. FASTEST LAP. WIN. 🏆

Alex Dunne charges into title contention as he claims his first victory of the season in Feature Race 1 😮‍💨☝️#F2 #AzerbaijanGP pic.twitter.com/HPOIjtonKN

— Formula 2 (@Formula2) September 25, 2026

Alex Dunne odniósł pewne zwycięstwo w pierwszym głównym wyścigu Formuły 2 w Baku. Junior Alpine zaliczył bezbłędne zawody i zdawał się kontrolować ich przebieg od początku do końca. Tuż za Irlandczykiem finiszują Martinius Stenshorne, Dino Beganovic oraz Rafael Camara. Ten ostatni - wobec kolejnego bardzo nieudanego wyścigu Nikoły Cołowa - został nowym liderem klasyfikacji generalnej.

Jak na standardy F2, stawka była wyjątkowo zgodna co do strategii - jedynie startujący z końca stawki Oliver Goethe, Colton Herta i Cian Shields zdecydowali się na start na twardszej mieszance (softy). Wszyscy pozostali kierowcy przystąpili do rywalizacji na oponach supermiękkich.

Alex Dunne obronił bez większych trudności prowadzenie po starcie, podczas gdy Noel Leon rzucił wyzwanie Stenshorne'owi, lecz Norweg utrzymał się na drugim miejscu. Na czwartą i piątą pozycję awansowali kolejno Camara i Boya, którzy wyprzedzili Kusha Mainiego. Dwie pozycje zyskał po starcie Cołow, który teraz był ósmy, za Beganoviciem. Roman Biliński plasował się tuż za punktowaną dziesiątką, na dwunastym miejscu.

Taki układ utrzymywał się przez kolejne kółka. Dunne prowadził z przewagą przeszło sekundy nad Stenshorne'em, który także utrzymywał się ponad sekundę przed kolejnym kierowcą, jakim był Noel Leon. Na początku czwartego kółka Kush Maini stracił kolejną pozycję - tym razem na rzecz Beganovicia - i teraz był siódmy, tuż przed Cołowem. Biliński naciskał tymczasem na jedenastego Inthraphuvasaka, by w końcu wyprzedzić Taja na początku piątego okrążenia.

Cołow naciskał na Mainiego, lecz Hindus skutecznie się bronił i wkrótce Bułgar został pierwszym kierowcą, jaki zawitał do boksów - miało to miejsce na siódmym kółku. Wraz z Cołowem zjechali także jadący bezpośrednio za nim van Hoepen, Inthraphuvasak, Villagomez czy Durksen. Niestety dla Cołowa, postój nie poszedł zgodnie z planem i wyjechał on z boksów za wszystkimi wymienionymi wyżej zawodnikami.

Dunne i Camara zjechali do boksów jako ostatni z czołówki. W tym samym czasie dyrekcja zdecydowała się na pierwszą neutralizację, gdy na prostej za drugim zakrętem zatrzymał się Mari Boya - mechanicy Premy nie dokręcili prawidłowo wszystkich kół w bolidzie Hiszpana i w rezultacie musiał się on wycofać z wyścigu. Nowym liderem został Goethe, który realizował jednak alternatywną strategię. Dunne był drugi, przed Hertą (także bez postoju), Camarą, Beganoviciem, Stenshorne'em, Leonem, Minim i Bilińskim. Cołow był dopiero osiemnasty.

Rywalizację wznowiono na 12. okrążeniu. Goethe prowadził przed Dunne'em i Hertą, podczas gdy dwie pozycje szybko stracił Camara, który spadł za Stenshorne'a i Beganovicia. Chwilę później koszmarny wyścig Cołowa dobiegł końca - w trzecim zakręcie z tyłu stawki doszło do karambolu, który zaowocował czerwoną flagą, a Bułgar był jednym z zamieszanych kierowców.

Jadący na 10. pozycji Shields uderzył w tył bolidu Johna Bennetta, a kolejni kierowcy nie byli w stanie uniknąć zamieszania. Z wyścigu - oprócz wspomnianych Shieldsa i Bennetta - wycofali się w tej sytuacji również Miyata, Durksen, van Hoepen i Cołow. Tor został zablokowany i dyrekcja nie miała innego wyjścia, jak tylko wstrzymać rywalizację.

Kierowcy powrócili na tor po nieco ponad dwudziestu minutach, a sam restart był lotny. Stało się też jasne, że kierowcy nie pokonają dziś pełnego dystansu 29 okrążeń - tuż po restarcie zegar wskazywał 17 minut i 30 sekund do końca rywalizacji.

Goethe prowadził tuż przed Dunne'em, podczas gdy trzeci Herta błyskawicznie stracił pozycje na rzecz Beganovicia, Stenshorne'a, Leona i Camarę. Roman Biliński początkowo próbował naciskać na Camarę, a później Hertę, lecz po jednym kółku spadł za Gabriele Miniego. Punktowaną dziesiątkę zamykał Maini, lecz Hindus miał nałożoną karę czasową za przekroczenie prędkości w pit lane.

Herta wkrótce odbył swój obowiązkowy postój, niejako usuwając się z drogi, podczas gdy Goethe kontynuował jazdę na czele stawki, skutecznie broniąc się przed drugim Dunne'em. Dziesięć minut przed końcem wyścigu Niemiec był jednak bezsilny i Dunne powrócił na pierwszą pozycję po udanym ataku w pierwszym zakręcie.

Dunne rozpoczął po tym marsz po pierwsze w sezonie zwycięstwo, podczas gdy Goethe zaczął pracę na rzecz zespołowego kolegi - Miniego - który był siódmy, ale wciąż utrzymywał się w walce o tytuł. Niemiec próbował wszystkiego, by bronić się przed Stenshorne'em i Beganoviciem, ale na sześć minut przed końcem kompletnie przegapił dohamowanie do trzeciego zakrętu i stracił cztery pozycje. Wkrótce po tym kierowca MP ostatecznie zjechał do boksów na jedyny, obowiązkowy postój.

Ostatnie minuty zmagań miały już wyjątkowo spokojny przebieg i Dunne ostatecznie sięgnął po cenne zwycięstwo, które znacząco przybliżyło go do prowadzących w mistrzostwach Cołowa i Camary. Stenshorne i Beganovic zajęli pozostałe miejsca na podium, podczas gdy Camara na ostatniej prostej wyprzedził jeszcze Noela Leona, co dało mu kluczowe, dodatkowe dwa punkty - Brazylijczyk teraz był nowym liderem mistrzostw z przewagą jednego punktu nad Nikołą Cołowem.

Leon przekroczył więc linię mety jako piąty, a kolejne punktowane miejsca zajęli Mini, Biliński, Villagomez, Yamakoshi i Maini.

W wyścigu udziału nie wziął Sebastian Montoya. Kolumbijczyk, który miał ruszać z siódmego pola, obrócił się na okrążeniu wyjazdowym, po czym silnik w jego bolidzie zgasł.

Klasyfikacje generalne